Lütf-ü Hümayun

Lütf-ü Hümayun, Osmanlı İmparatorluğu'na ait 3. sınıf korumasız kruvazör.


Lütf-ü Hümayun gemisinin bilinen tek fotoğrafı
Tarihçe
Osmanlı İmparatorluğu
İsmi: Lütf-ü Hümayun
İnşa eden: Tersane-i Amire, İstanbul
Kızağa konulması: 1882
Denize indirme: 16 Ağustos 1892
Görevlendirme: Ekim 1896
Hizmetten çıkışı: 1908
Akıbet: Kasım 1909'da hurda olarak satıldı
Genel karakteristik
Deplasman: 1.313 t (1.292 büyük ton)
Uzunluk: 64,0 m (210,0 ft)
Genişlik: 9,1 m (30 ft)
Su çekimi: 3,9 m (13 ft)
İtme gücü: 1 x 3 silindir dikey üçlü genleşme buhar motoru, 2.160 ihp (1.610 kW), 205 ton kömür
Hız: 14 knot (26 km/sa; 16 mph) (tasarım)
12 knot (22 km/sa; 14 mph) (denemeler)
Silah donanımı:

Tasarım:

1896:

  • 3 × 170 mm L/25 QF Krupp top
  • 6 × 120 mm L/25 QF Krupp top
  • 6 × 47 mm QF Hotchkiss top
  • 2 × 450 mm torpido tüpü

1899:

  • 2 × 150 mm L/40 QF Krupp top
  • 2 × 120 mm L/25 QF Krupp top
  • 4 × 37 mm QF top
  • 2 × 450 mm torpido tüpü

1905:

  • Silahsızlandırıldı

1880'de sipariş edilen geminin yapımına İstanbul Tersane-i Amire'de 1882'de başlandı. 16 Ağustos 1892'de denize indirildi. Temmuz 1896'da deniz denemeleri yapıldı. Ekim 1896'da sabit eğitim gemisi olarak İstanbul'da göreve başladı. 1905'te silahları, makineleri ve direkleri söküldü. Ansaldo tarafından İstanbul'da yeniden inşa edilmesi planları gerçekleşmedi. 1908'de hizmetten çıkartıldı. Kasım 1909'da sökülmek üzere hurda olarak satıldı. 1921'de sökülmesi tamamlandı.

Tasarım

Lütf-ü Hümayun 64,0 m uzunluğunda, 9,1 m genişliğinde ve 3,9 m su çekimindeydi. Deplasmanı 1.313 ton (1.292 büyük ton; 1.447 küçük ton) idi. Gemi demir ve tahtadan kompozit olarak inşa edilmişti ve tahta kaplıydı.[1] Heybetnüma tasarımının küçültülmüş bir versiyonuydu. Tek bacası vardı.[2][3]

Gemi, gücünü bir vida pervaneyi çeviren üç silindirli tek bir dikey üçlü genleşme buhar motorundan alıyordu. Tersane-i Amire tarafından üretilen motor,[4] buharını kömürle çalışan kazanlardan alıyordu. Motor 2.160 indike beygir gücü (1.610 kW) üretebiliyordu. Geminin tasarlanan azami hızı 14 knot (26 km/sa; 16 mph) idi, gemi denemelerde 12 knot (22 km/sa; 14 mph) hıza ulaştı. Lütf-ü Hümayun 205 metrik ton (202 büyük ton; 226 küçük ton) kömür kapasitesine sahipti.[1][3]

Geminin orijinal tasarımı dört adet 170 mm L/25 QF Krupp top, altı adet 120 mm L/25 QF Krupp top, dört adet 47 mm QF Hotchkiss top, altı makineli tüfek ve iki 450 mm torpido tüpü olarak planlanmıştı. 1896'da hizmete girdiğinde önde üç adet 170 mm L/25 QF Krupp top, gemi ortasında sponsonlarda altı adet 120 mm L/25 QF Krupp top, altı adet 47 mm QF Hotchkiss top ve iki 450 mm torpido tüpü taşıyordu. 1899'da silahları iki adet 150 mm L/40 QF Krupp top, iki adet 120 mm L/25 QF Krupp top, dört adet 37 mm QF top, iki 450 mm torpido tüpü olarak değiştirildi. 1905'te silahları söküldü.[1][2]

Hizmet geçmişi

1880'de sipariş edilen geminin Tersane-i Amire'de yapımına 1882'de başlandı. Gemi on yıl süren inşaatın ardından 16 Ağustos 1892'de denize indirildi ve dört yıl süren donatımın ardından Temmuz 1896'da deniz denemeleri yapıldı. Ekim 1896'da hizmete girdi. Gemi kariyerini İstanbul'da sabit eğitim gemisi olarak geçirdi. 1905'te silahları, makineleri ve direkleri söküldü. Ansaldo tarafından İstanbul'da yeniden inşa edilmesi planlansa da bu gerçekleşmedi. 1908'de hizmetten çıkartılarak, Kasım 1909'da sökülmek üzere hurda olarak satıldı. Sökülmesi 1921'e dek sürdü.[1][2]

Kaynakça

Özel
  1. Langensiepen & Güleryüz, s. 148.
  2. "LÜTF-Ü HÜMAYUN unprotected cruiser (1896)". Navypedia. 10 Mart 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Ekim 2020.
  3. Gardiner, s. 392.
  4. Büyüktuğrul, s. 238.
Genel
  • Büyüktuğrul, Afif (1973). Osmanlı Deniz Harp Tarihi (PDF). 3. Genelkurmay Başkanlığı Deniz Kuvvetleri Komutanlığı.
  • Gardiner, Robert (1979). Conway's All the World's Fighting Ships, 1860–1905. Londra: Conway Maritime Press. ISBN 0-85177-133-5.
  • Langensiepen, Bernd; Güleryüz, Ahmet (1995). The Ottoman Steam Navy 1828–1923. Londra: Conway Maritime Press. ISBN 978-0-85177-610-1.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.