Merînîler

Merini Sultanlığı, bugünkü Fas'ı ve aralıklı olarak 13. yüzyılın ortalarından 15. yüzyıla kadar Cebelitarık çevresindeki Kuzey Afrika ve güney İspanya'nın bazı bölümlerini kapsıyordu. Sultanlık, Berberî kökenli Zenate kabilesine mensup Merini hanedanı veya Beni Abdülhakk olarak bilinen sünni müslüman bir aile tarafından yönetildi.[1][2]

Meriniler
ⴰⵢⵜ ⵎⵔⵉⵏ ayt mrin (ber)
Arapça: المرينيون al-marīniyyūn
Merini Sultanlığı
1244-1465
Merini Bayrağı
Arma
En geniş Merini sınırları(1347-1348)
Başkent Fes
Yaygın diller Arapça, Berberice
Hükûmet Sultanlık
Sultan  
 1215–1217
I. Abdülhak (ilk)
 1420–1465
II. Abdülhak (son)
Tarihçe  
 Kuruluşu
1244
 Dağılışı
1465
Para birimi Dinar
Öncüller
Ardıllar
Muvahhidler
Vattasîler
Günümüzdeki durumu  İspanya
 Fas
 Cezayir
Merînîler
Ülke Fas
Milliyet Berberî
Ana hanedan Meriniler
Kuruluş 1215
Kurucu I. Abdülhak
Yıkılış 1465
Son hükümdar II. Abdülhak
Unvan(lar) Müslümanların Emiri, Sultan
Alt kolları Vattasiler

1244'te Merini hükümdarları günümüz Fas'ını kontrol eden Muvahhidleri devirdi.[3] Merini hanedanlığı, 14. yüzyılın ortalarında tüm Mağriplerin üzerinde kısa bir süre egemen oldu. 13. ve 14. yüzyıllarda Endülüs'te Gırnata Emirliği'ni destekledi; ancak Cebelitarık Boğazı'nın Avrupa yakasında doğrudan bir yer edinme girişimi olan 1340'ta Tarif Muharebesi'nde yenildi ve 1344'te Algeciras'ın Kastilyalar tarafından fethinden sonra bu çaba sona erdi.[4]

Meriniler 1465 Fas isyanından sonra devrildi. Yönetimde olmak isteyen bir hanedan olan Vattasî hanedanı 1472'de iktidara geldi.

Tarih

Meriniler, Berberî kökenli Zenate kabilesine mensup olarak Tunus ve Sahra arasındaki bölgede göçebe veya yerleşik hayat sürmüş, hiçbir devlete bağlı kalmamış ve vergi de vermemiştir.[5] Eski grup lideri Mahyu'nun ölmesinin ardından I. Abdülhak döneminde tüm Merini kabilelerine çağrılar yapılmış ve Fas civarına 1213 yılında tam olarak yerleşilmiştir.[6]

Merini Hükümdarları

Sıra Hükümdar Hüküm Süresi
1 I. Abdülhak 1215-1217
2 Ebû Said I. Osman 1217-1240
3 Muhammed bin Abdülhak 1240-1244
4 Ebû Yahya bin Abdülhak 1244-1258
5 Ömer bin Ebû Yahya 1258-1259
6 Ebû Yusuf Yakub el-Mansur 1258-1286
7 Ebû Yakub Yusuf en-Nasr 1286-1306
8 Ebû Sabit Amir 1307-1308
9 Ebü’r-Rebî Süleyman 1308-1310
10 Ebû Said II. Osman 1310-1331
11 Ali bin Osman el-Mansur 1331-1351
12 Ebû Faris İnan 1348-1358
13 Ebû Zeyyan I. Muhammed 1357-1359
14 Ebû Salim İbrahim el-Müstaîn 1359-1361
15 Ebû Ömer Taşfin el-Müvesves 1361
16 Ebû Zeyyan II. Muhammed 1361-1365
17 Ebû Faris Abdülaziz 1365-1372
18 III. Muhammed es-Said 1372-1374
19 Ebü’l-Abbas Ahmed el-Müstansır 1374-1384
20 Ebû Faris el-Mütevekkil 1384-1386
21 IV. Muhammed bin Ahmed Ebu Zeyyan 1386
22 V. Muhammed el-Vâsık 1386-1387
23 Ebü’l-Abbas Ahmed el-Müstansır (yeniden) 1387-1393
24 II. Abdülaziz el-Müstansır 1393-1396
25 Ebû Âmir Abdullah bin Ahmed 1396-1397
26 Ebû Saîd Osman 1397-1420
27 II. Abdülhak 1420-1465

Kaynakça

  1. "Marinid dynasty (Berber dynasty) - Encyclopædia Britannica". Britannica.com. 21 Nisan 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Şubat 2014.
  2. Bosworth, C. E (1996). The New Islamic Dynasties. Columbia University Press. ss. 41-42.
  3. Fransızca: "Les Merinides" on Universalis
  4. Niane, D.T. (1981). General History of Africa. IV. s. 91. Erişim tarihi: 24 Şubat 2014.
  5. Bosworth, C.E. The Encyclopaedia of Islam: Vol 4. Brill Archives. s. 571.
  6. Yiğit, İsmail (19 Eylül 2017). Endülüs (Gırnata Sultanlığı) ve Kuzey Afrika İslam Devletleri. KAYIHAN YAYINLARI. s. 158. ISBN 9786059669245.
This article is issued from Wikipedia. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.